Iedereen keek naar boven. Gruis rolde naar beneden en opeens viel er licht door het dak op de mensenmassa in het kleine vertrek. De man kon de gezichten van de verschrikte mensen niet zien. Hij zag alleen de vastberaden en lachende gezichten van zijn vrienden, die hem van boven aankeken. Zachtjes landde hij tussen de voeten van mensen. Tot zijn verrassing zag hij dat zijn vrienden de touwen loslieten. Met een zachte plof landden ze naast de matras.
Zo, die hadden ze niet meer nodig. Dat wisten ze zeker. Hun geloof gaf de man hoop.
En Jezus? Jezus zag hun geloof en zei: ‘Vriend, je zonden zijn vergeven.’

Dankbaar constateren we dat de organisatie, het onderwijs en de resultaten op alle drie de scholen op orde zijn. Dat vraagt om blijvende alertheid. Maar tegelijkertijd geeft het ruimte om verder te bouwen aan ons onderwijskundig profiel en naar buiten te gaan met de hoop die in ons is.

Hoe we dat in 2017 gedaan hebben en hoe God ons zegende met vruchten van ons werk?
U leest het in dit jaarverslag.